Pół tysiąca kilometrów piaszczystych plaż, wielkich wydm i urwistych klifów, czyste powietrze... Ziemia nadbałtycka jest przy tym pełna urokliwych przystani rybackich i żeglarskich, małych i dużych kurortów, rozległych terenów leśnych oraz szlaków pieszych, rowerowych i konnych. Charakterystyczne dla pomorskiego krajobrazu są mierzeje i przybrzeżne jeziora oraz latarnie morskie.

Półwysep otoczony z jednej strony wodami Morza Bałtyckiego, z drugiej Zatoki Puckiej, jest jedną z dwóch występujących na polskim wybrzeżu Bałtyku mierzei. Jego długość to 34 km, a szerokość zmienia się od 100 m między Chałupami a Kuźnicą do ponad 3 km przy mieście Hel. Piaszczysta mierzeja wraz z wodami Zatoki Puckiej wchodzi w skład Nadmorskiego Parku Krajobrazowego, chroniącego przede wszystkim unikatowy krajobraz nadmorski, ale także ponad 250 gatunków ptaków zamieszkujących wydmy oraz lasy mierzei.

Słowiński Park Narodowy odwiedzany jest przez tysiące turystów, zamiłowanych w pięknie i zmienności jego krajobrazu. W celu zachowania jednego z najcenniejszych ogniw rodzimej przyrody, jaką bez wątpienia jest Kraina wody, wiatru i piasku, do uprawiania turystyki wyznaczono jedynie wybrane obszary Parku, jak również wprowadzono określone zasady jego zwiedzania.

Charakterystyczne jest tu strome i wysokie wybrzeże klifowe (najwyższe klify osiągają ponad 90 m); na górze Gosań znajduje się punkt widokowy, z którego można dostrzec nawet północne krańce wyspy Uznam, a w nocy przy dobrej pogodzie widać błyski latarni morskiej w Dueodde na Bornholmie (oddalonej prawie o 100 km!).

Latarnie morskie polskiego Wybrzeża (ok. 560 km): Świnoujście > Niechorze > Kołobrzeg > Ustka > Czołpino > Stilo > Przylądek Rozewie > Jastarnia > Hel > Sopot > Gdańsk (Port Północny, Westerplatte, Nowy Port) > Krynica Morska.